bahçemde soldu çiçeklerim

Siir - bahçemde soldu çiçeklerim

(Çiğdem Altınöz)


Yoktun ya hani.
O kahredici soğuklarda
- sensizdi çiçeklerim.
Kar tanesi gibi savrulurken tarumar,
Karışırken toprağa
- ölüm gibi sessiz.
Erirdi zaman, kar tanem.

Bıçak gibi keskindi rüzgarın.
Eserdin.
Hissederdim.
Üşürdüm yokluğunda hani.
Bahçemde soldu çiçeklerim.

Zamanlardan ne zamandı
Yoksa zamansız bir zaman mıydı ?
Kar gibi eriyen
Ve karışan topraklara
Yoktun ya hani.
Soldum,vakitsiz açan çiçekler gibi.

Ne kokusu kaldı baharın.
Ne hüznü sonbaharın.
Yaz yoktu mevsimimde.
Hiç olmamıştı zaten.
Bahçemde soldu çiçeklerim.

Yoktun ya hani.
Ben ki senle açardım dal dal.
Ben ki...
- mevsimlerindim hani.

Gittin gideli ne bahçem kaldı zamanda
Ne çiçeklerim.
Yokluğunda ne zaman kaldı
Ne aşk.
Ne kar ,ne rüzgar
Ne tohum, ne çiçek
Vakitsiz soldu zamanlar.
Yağmur mu ?
İşte onu deme bana
Bıraktık ardımızda her şeyi ona
Biz,
Karıştık toprağa.


Çiğdem Altınöz
2006-12-29 03:12:25 (2303)