DUYAR MENEKŞE GÖZLÜ

Siir - DUYAR MENEKŞE GÖZLÜ

(Nebi Ünler)


DUYAR MENEKŞE GÖZLÜ

Jüpiter berisinde, Venüs’ün gerisinde
Uydusu Ay’dır derim, yeter ki ver, isim de.
Duyar Menekşe Gözlü… Ama cevap veremez,
O kapıdan geçenin, kilit vardır sesinde.

Gidenlerin ardından, ancak; dua okunur,
Her bahar üzerinde, birkaç çiçek kokudur,
Babam, anam, beş kardeş gitti ardı ardına!
Ne zaman sela duysam, ciğerime dokunur.

Dağlar, ovalar kalır, onların da ömrü var,
Dökülürken yıldızlar, denizler olur buhar,
Gel der; Menekşe Gözlü; kaçınılmaz vuslata!
Azrail sonrasında, Mahşer’le kalkar duvar.

Şah’ları, Çoban’ları, boynuzlu, boynuzsuzu,
İstisnası yok bunun; korkulu, korkusuzu
Sıralanır önünde, bütün yaratılmışlar!
O’na hesap verecek, kanunlu, kanunsuzu.

Zikret, Esmaül Hüsna, kıyam, rükû secde et!
Yüreğinle namaz kıl, elbet eyler merhamet
Çalma, kırma, hak yeme, Allah’ına boyun bük,
Dileyince mahveder, dileyince selamet.

Yılgın Yağmur, Allah bir! Muhammed son Nebi’dir!
Kul borcu haricinde, her borç; affa tabidir…
Yeter ki tövbe eyle… Kesilmez Rab’dan umut!
Rahman, Rahim, Hak, Vedûd… Kerîm, Kadir, Vasi’dir.

İster kara gözlü ol, ister menekşe gözlü
Sonumuz toprak olmak, buyurur; hikmet sözlü

Adanasız, 28.03.14 – 04.56 Yılgın Yağmur
………………………………………
………………………
…………..

Nebi Ünler
2014-03-28 06:13:59 (365)