oğlum büyümüş benİm

Siir - oğlum büyümüş benİm

(Nalan şengül)


Oğlum büyümüş benim,
Ben hala burnunu sildiğim,
Ben hala terliğini verdiğim,
Ve hala üstünü örttüğüm
Çocuk zannederken,
Oğlum büyümüş benim.

Büyümekle kalmamış,
O koca bir aşıkmış.
Bir de yüreği parçalanmış.
Ayrılıklar yaşamış.
Oğlum büyümüş benim.

Mektuplar düzmüş sayfa sayfa,
Gönlünü açmış bir kıza,
Koca koca laflar ağzında.
Süslü süslü kelimeler ard arda.
Ağır bir hüsran yaşamış sonra da.
Baktım, Oğlum büyümüş benim.

Göremedim bebeğim....
Gözlerindeki ışığıda,
İçinde ki aşkıda.
Kopan fırtınalarında,
Geceleri akan gözyaşlarında
Ben yoktum.....
Vah ! bana , Vahlar ! bana...

Senin büyüyeceğini düşünemedim bebeğim....
Düşünemedim aşkın kapını çalacağını.
Yüreğinin parçalanacağını.
Ve Anne ! diye yakaracağını.
Bilemedim....

Olamadım Bebeğim....
Elini ilk tutan,
İlk gözyaşını silen.
İlk aşkını dinleyen,
Olamadım bebeğim.

Farkedemedim büyüdüğünü.
Büyürken incineceğini,
İncinirken beni isteyeceğini,
İsterken hissedemeyeceğimi,
Hissettiğimde çoktan bittiğini.
Farkedemedim.

Oğlum büyümüş benim,
Büyümeyi bildin.
Sevmeyi bildin.
Ayrılığı hazmettin.
Peki beni affettin mi?
Söyle!
Affetmeyi de öğrenebildin mi?

nalan şengül
2007-02-14 00:00:00 (2054)