Hiç kimse bu yüreğe Senin kadar yakışmadı Ve bu yürek Hiç kimse için böyle, bu kadar çarpmadı Bir hazirandı gelişin Hazirandı seni sevişim Hayaldin Ve benden kilometrelerce uzakta ama Benimleydin Yüreğimdeydin Doğan günle bana geliyor Batan her güneşle Benden gidiyordun ve Ben her seferinde sana Bir kez daha aşık oluyordum Hiç kimse bu cana Senin kadar can olmadı Ve bu can hiç kimse için böyle yanmadı Göz görmeden El değmeden Nefesi teninde hissetmeden de sevilirmiş derlerdi de Güler geçerdim Oluyormuş Sımsıkı ve masum Sım sıcak ve sınırsız Seviliyormuş bir insan, bir can! Bu günlerde “Ben seni seviyorum ya sen sevmesen de olur” şarkısını Ezberledim Ve aklıma her geldikçe söyledim Hiç kimse bu gözlere Senin gözlerin kadar yerleşmedi Ve bu gözler hiç kimse için böyle gülümsemedi Gözlerini gözlerime diktim her gece Sevgini ektim yüreğime Anla diye Hisset diye Hatta sende sev diye umut ettim sadece Hiç kimse dilime Senin adın kadar düşmedi Ve bu dil hiç kimseyi senin adın kadar zikretmedi İşte böyle kara gözlüm İşte böyle gece yüzlüm Yüreğim Gözlerim Dilim Canım Ve yalnızlığım Tepeden tırnağa Seninle Hayalinle Özleminle Ve sevginle Yaşıyoruz Anlar mısın Duyar mısın Bilir misin bilmem! Ama! Yüreğim iki kelime söylüyor sadece Ve aklım tasdik ediyor; “SENİ SEVİYORUM
